عید سعید فطر در فرهنگ عامه مردم ایران جلوه ای بسیار زیبا و دل انگیز دارد و مردم هر یک از شهرهای این سرزمین پهناور درگرامیداشت این روز خجسته آداب و رسوم و مراسم ویژه ای دارند.
در روستای مزار مردم هنگام صبح در مسجد اجتماع می کنند و برای تازه گذشتگانی که از عید سال قبل فوت شده اند با خواندن فاتحه ای برای آنها در خواست آمرزش و یادشان را گرامی می دارند و مصیبت دیده گان هم از آنها با شربت و شیرینی پذیرایی می کنند. بعد از آن همه آماده اقامه نماز عید سعید فطر می شوند.
پس از مراسم با شکوه اقامه نماز عید سعید فطر به زیارت آرامگاه پیر آصف و اهل قبور می روند و بعضی نیز به دیدار بزرگتر های فامیل رفته و این عید را تبریک می گویند.
پخت نقل و شیرینی های محلی نیز از دیگر مراسمات ویژه روستاست.
رفتن به مناطق طبیعی و زیبای روستا و تفریح نیز از مواردی است که از قدیم الایام هیچ گاه به دست فراموشی سپرده نشده است. ...
لطف تمام آمد و فیض تمام رفت
شد عید فطر و لطف خدا باز تازه شد
گرد غم گناه ز جان عوام رفت


عید سعید فطر در فرهنگ عامه مردم ایران جلوه ای بسیار زیبا و دل انگیز دارد و مردم هر یک از شهرهای این سرزمین پهناور درگرامیداشت این روز خجسته آداب و رسوم و مراسم ویژه ای دارند.
در روستای مزار مردم هنگام صبح در مسجد اجتماع می کنند و برای تازه گذشتگانی که از عید سال قبل فوت شده اند با خواندن فاتحه ای برای آنها در خواست آمرزش و یادشان را گرامی می دارند و مصیبت دیده گان هم از آنها با شربت و شیرینی پذیرایی می کنند. بعد از آن همه آماده اقامه نماز عید سعید فطر می شوند.
پس از مراسم با شکوه اقامه نماز عید سعید فطر به زیارت آرامگاه پیر آصف و اهل قبول می روند و بعضی نیز به دیدار بزرگتر های فامیل رفته و این عید را تبریک می گویند.
پخت نقل و شیرینی های محلی نیز از دیگر مراسمات ویژه روستاست.
رفتن به مناطق طبیعی و زیبای روستا و تفریح نیز از مواردی است که از قدیم الایام هیچ گاه به دست فراموشی سپرده نشده است. ...
لطف تمام آمد و فیض تمام رفت
شد عید فطر و لطف خدا باز تازه شد
گرد غم گناه ز جان عوام رفت
نگاهی به آداب و رسوم مردم مزار در ماه مبارک رمضان
ماه قرآن، ماه ميهماني خدا، ماه خوبي ها، ماه شب هاي قدر، ماه دعا و نيايش، ماه رحمت و آمرزش، ماه خير و بركت و ماه مبارك رمضان از راه رسيد و مردم خداجوي گوشه و كنار كشور با انجام برنامه هاي ويژه مذهبي به استقبال اين ماه عزيز رفته اند. در اين ماه مبارك، مردم مناطق مختلف كشور با انجام آداب و رسوم خاص، با فاصله گرفتن از ظواهر مادي دنيا به ميهماني خدا مي روند. مراسم و آداب و سنن ويژه در مناطق مختلف كشور به نوعي وابسته به تاريخ، سنت و فرهنگ آن منطقه است.

در اين ميان مردم روستای مزار به لحاظ كثرت آداب و رسوم در زندگي روزمره، داراي فرهنگي بسيار غني هستند. اين مردم به دليل داشتن پيشينه فرهنگي بسيار کهن، تقريبا براي هر مناسبتي، مراسم خاصي دارند كه يكي از اين مناسبت ها، ماه مبارك رمضان است. اگر چه بسیای ر از این مراسمات به خاطر صنعتی شدن و وجود وسایل ارتباط جمعی فراوان فراموش شده یا در آستانه فراموشی است.
از جمله آداب و رسوم مردم مومن مزار رويت هلال ماه در شب اول ماه مبارك رمضان است كه مردم براي رويت هلال اول ماه، غروب روز آخر ماه شعبان بالاي پشت بام یا بلندی رفته و با نكاه عميق به آسمان ماه را جستجو می کردند و درصورت مشاهده اعمال مخصوص اين ماه را به جا می آوردند.
وقت شناسي نيز از قديمالايام براي بيدار شدن در سحرهاي ماه مبارك رمضان و تشخيص وقت دقيق سحر بوده که معمولا از ستارگان استفاده می شده.
در گذشته نه چندان دور سنت دیرینه هنگام سحر یعنی سحرخوانی ریش سفیدان به گوش میرسید که با خواندن دعاهای ویژه اقدام به بیدار کردن مردم میکردند. در آیین سحرخوانی، ریش سفیدان و معتمدان روستا پیش از آغاز سحر از خواب بیدار شده و با رفتن به پشت بام منازل خود با خواندن اشعار محلی و مذهبی (که بعضاً همراه با طبل و دهل بود) مردم روستا را از فرا رسیدن وقت سحر با خبر می کردند.
ترانههای عامیانه مزاری بخش مهمی از گنجینه فرهنگی این دیار است (که همانند آینهای پاک، از زندگی بیغل و غش مادی و معنوی مردم حکایت میکند) که سحر خوانان می خواندند.
مردم روزه خود را با خرما و يا آب باز ميكنند و معتقدند افطار با آب و خرما از سنتهاي بر جاي مانده از پيامبران و بزرگان دين است.
در ماه مبارك رمضان جلسات قرائت قرآن مجيد در مسجد و يا منازل و محلات براي مردان و زنان مومن اين ديار از شور و هيجان ويژهاي برخور دار است.
مردم مومن اعتقاد دارند كه در جلسات ختم قرآن مجيد در طول ماه مبارك رمضان در پايان سوره توحيد به هركسي برسد در كارش گشايش و زندگياش توام با خير و بركت در طول سال خواهد بود که معمولاً به خاطر این توفیق، دیگر قاریان را به خوردن شیرینی دعوت می کند.
براي بزرگداشت شب های قدر برنامههاي ويژهاي در سطح مساجد استان برگزار ميشود كه مهمترين آنها قرائت قرآن، نماز، دعاهاي مخصوص شب قدر، احياء و شب زنده داري تا اذان صبح، مراسم قرآن به سر و طلب استغفار كردن است.
هنوز هم بسياري از مردم «آش رشته»، «قروتی» ، «شیره جوش» و ... را به عنوان غذاي اصلي هر روزه سفره افطار و سحری به شمار مي آورند.
در پایان ماه رمضان نیز مردم به بلندیهای اطراف میروند و بیصبرانه رویت هلال ماه شوال را جستجو میکنند.
بازی هنری ناشی از فرهنگ، آداب وسنن هر جامعه
بازیها درحقیقت نوعی سخن گفتن، انتقال اطلاعات و معلومات،ایجاد و حفظ آمادگی جسمانی برای جنگها،ایجاد سرور و نشاط، شكرگذاری به درگاه خداوند و … بودهاست. نكتهی مهم اینكه در درگاه خداوند هریك از این بازیها بار فرهنگی داشتهاست. بازیها ویژگیهای خاص خود را داراست كه میتوان به ابزار و امكانات ،مكان، گسترهی بازی ،سن و جنسیت بازی اشاره كرد. یكی از بزرگترین دغدغهی انسان عصر حاضر به ویژه در كشور ما است.
فراغت،نبودشناخت اقشار مختلف نسبت به فرهنگ، آداب و سنتهای گذشته و بازیها و … باعث شده اوقات فراغت بسیاری از جوانان و حتی بزرگسالان به بطالت بگذرد.
از جمله بازی هایی که در روستای در عصری نه چندان دور رواج داشت می توان به الک دولک" قایم موشک" پیش پیش بازی" فلش بازی" تیشلر بازی" هفت سنگ" استخو مهتوک" کله کوپی جادا" سردرختی پادرختی" عمو زنجیر باف" اتل متل تو توله و ... اشاره کرد. از بازی هایی که در عصر مثلا تکنولوژی کم و بیش به فراموشی سپرده شده است بازی الک دو لک و استخو مهتوک است که در این فرصت کمی به آندو می پردازیم.
الک دولک
● اهداف : دقت نگاه، تمرکز حواس، ایجاد حس تعاون، ورزیدگی اندامها- ایجاد هماهنگی بین اعصاب و اعضا بدن و انبساط شش ها
ابزار لازم: دو عدد چوب کوچک و بزرگ
شرح بازی: این بازی چنین بود که طبق قرعه انداختن شخص چوب کلفتی را به دستش می گرفت و چوب کوتاه را در دست دیگر و محوطه ای کوچ و دایره ای را دور فرد می کشیدند. به وسیله چوب ضخیم و بلند ، چوب کوچک را به فضا پرتاب کرده و ضربه شدیدی بر آن وارد می آورد و بازیکنان که با فاصله قرار داشتند اگر چوب کوتاه را می گرفتند برنده شده و به جای بازیکن نخست می رفتند و این بازی چنین بود که طبق قرعه انداختن شخص چوب کلفتی را به دستش و گرنه بایستی آن را از روی زمین بردارند و به طرف دایره بیندازند. بازیکن دسته به دست، با تمرکز حواس، چوب بلند را در دست می گرداند تا چوب کوچک را که به طرف دایره می آید با ضربه دورش سازد، اگر نتواند و چوب درون دایره بیفتد بازی را سوخته است و اگر توانسته باشد که با ضربه دورش سازد، فاصله را، از چاله با طول چوب بزرگ می شمارند. یک، دو، سه،...
دوباره ارسال چوب و دریافت آن و شمارش فاصله با دسته. بدیهی است کسی که بیشترین امتیاز را بیاورد برنده خواهد بود.
جریمه شخص بازنده را قبل از بازی مشخص می کنند که معمولا سواری(اَپو کردن).
نکته: این بازی شاید با اندک تفاوتهایی در مناطق و محله های مختلف به اجرا درآید.
نتیجه بازی: کودک با انجام این بازی با اکتساب نتایج مثبتی از قبیل آنچه در اهداف آمده است مفاهیم احتیاط، خطر و گریز از آن را بهتر می آموزد و در زندگی به کار می بندد زیرا کودک تا خطر را حس نکند، فرار از آن را نمی آموزد.
در این بازی که شب های مهتابی برگزار می شود بچه ها به گروه دو تقسیم می شوند. یک گروه در حالی که همه در یک ردیف چشم ها رابته اند استخوانی را پرتاب میکند و هردو گروه باید آن را پیدا کند . هر گروهی که پیدا کرد برنده است و باید گروه دیگر آنها را به پشت سوار کنند و در کوچه های روستا به همین حالت حرکت کنند تا به درب خانهای برسند.

